گروهى از مشرکان مکّه به پيامبراسلام صلى الله عليه و آله اظهار نمودند که اگر ما هدايت را به همراه تو پذيرا شويم، به سرعت از خانه و کاشانه خود رانده و آواره، و از زندگى و هستى خويش ساقط و درمانده مى‌گرديم.
خداوند با سه پاسخ بهانه‌ى آنان را ردّ مى‌فرمايد:
پاسخ اوّل که در همين آيه مورد اشاره قرار گرفته است اين که؛ همان خدايى که مکّه را پايگاه أمن ومحلّ جلب و سرازير شدن روزى فراوان براى شما قرار داد، باز مى‌تواند آن را تداوم بخشد. (در اين جواب دلگرمى و بشارت است)
پاسخ دوم که در آيه‌ى بعد آمده است اين‌که؛ بر فرض به خاطر حفظ رفاه و منافع خود، ايمان نياوريد، قهر خدا را چه خواهيد کرد؟ (در اين جواب انذار و هشدار است)
پاسخ سوم که در آيه‌ى 60 همين سوره مطرح شده است اين که؛ مگر مال و متاع دنيا چقدر ارزش دارد که به واسطه‌ى آن ايمان نمى‌آوريد بدانيد آنچه در نزد خداست، بهتر و پايدارتر
جلد 7 - صفحه 77
است. پس عدم ايمان شما هيچ وجه و توجيهى ندارد.