اين آيه در ادامهى آيات قبل، پيرامون کسانى است که به خاطر حفظ زندگانى دنيا، بر کفر باقى ماندند.
وعدهاى که در اين آيه به آن اشاره گرديده، همان وعدهاى است که در آيات مختلف قرآن به اهلايمان و عمل صالح داده شده است، از جمله آيهى نهم سورهى مائده: «وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ».
مخالفان پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله در صدر اسلام، افراد مرفّه و کامياب بودهاند.