پیام‌های تفسیر نور

1- همه در برابر دعوت پيامبران مسئوليم. «ما ذا أَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِينَ» 2- در قيامت، راه‌هاى دريافت خبر، بسته و همه متحيّر و درمانده‌اند. «فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الْأَنْباءُ» جلد 7 - صفحه 86 3- در قيامت، مردم نمى‌توانند با همفکرى و مشورت و با سؤال از يکديگر، جوابى براى دادگاه عدل الهى آماده کنند. «فَهُمْ لا يَتَساءَلُونَ» 4- در اسلام، بن‌بست وجود ندارد. راه بازگشت و توبه براى همگان باز است. «مَنْ تابَ» 5- توبه، تنها پشيمانى قلبى نيست، ايمان واقعى و عمل صالح مى‌خواهد. «تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً» 6- توفيق توبه با تمام شرايط و قبول و تداوم آن براى کسى تضمين نشده است، از اين روى بايد انسان هميشه در حال خوف و رجا باشد. (کلمه‌ى «عسى» به معناى اميد است، يعنى با توبه وايمان وعمل صالح، اميد رستگارى هست.)