1- در قيامت، گواهان از خود امّت‌ها برمى‌خيزند. «مِنْ کُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً»
2- محاکمات روز قيامت، علنى و حضورى است. «شَهِيداً فَقُلْنا»
3- عقايد و افکار خود را بر اساس برهان و دليلِ محکم تنظيم کنيم. زيرا شرک برهانى ندارد و در آخرت بهانه، خريدارى ندارد. «هاتُوا بُرْهانَکُمْ»
4- مشرکان، منطق و برهان ندارند. «هاتُوا بُرْهانَکُمْ»
5- هر نوع کتمانِ حقايق، فقط در دنياست، در آخرت با کنار رفتن پرده‌ها، حقّ و حقيقت، ظاهر و متجلّى مى‌شود. «فَعَلِمُوا أَنَّ الْحَقَّ لِلَّهِ»
6- اگر چه مجرمين در قيامت به فکر انکار هستند، ولى حضور گواه، آنان را به بن‌بست مى‌کشاند. شَهِيداً ... فَعَلِمُوا أَنَّ الْحَقَّ لِلَّهِ
7- باطل، رفتنى است. «ضَلَّ عَنْهُمْ ما کانُوا يَفْتَرُونَ»
«1». صافات، 24.
«2». بقره، 174.
«3». تفسير الميزان، ج 16، ص 20.
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 92