در تفسير مجمع‌البيان حديثى نقل شده که قارون پسرخاله‌ى حضرت موسى و انسانى دانشمند بود و در خواندن تورات، مهارت بى‌نظيرى داشت. او ابتدا از ياران موسى عليه السلام و از جمله گروه هفتاد نفرى ملازم آن حضرت براى اعزام به کوه طور و مناجات در آنجا بود؛ امّا به واسطه بدست آوردن ثروت بى‌حساب، عَلَم مخالفت برداشت و سرانجام مورد خشم و قهر الهى واقع گرديد.
حضرت موسى درطول دوران مبارزه‌اش با سه محور اصلى فساد و طغيان، درگير بود: يکى محور قدرت و زور که فرعون، سردمدار آن بود. ديگرى اهرم ثروت و زَر که قارون، مظهر آن بشمار مى‌رفت، و سومى عامل فريب و تزوير که سامرى رهبرى آن را به عهده داشت. به عبارت ديگر، حضرت موسى با مثلّث شومِ زور، زر و تزوير، دست به گريبان بود.