پیام‌های تفسیر نور

1- غرور علمى، گاهى آنچنان انسان را خودمحور مى‌سازد که ديگر نقش هيچ کس يا هيچ چيز را قبول ندارد. «إِنَّما أُوتِيتُهُ عَلى‌ عِلْمٍ عِنْدِي» 2- به علم خود نازيدن، اخلاق قارونى است. «عَلى‌ عِلْمٍ عِنْدِي» 3- ثروت و قدرت را احسان الهى بدانيم، نه محصول علم و تلاش خود. (مردم مى‌گفتند: اين خداوند است که به تو ثروت داده است، قارون مى‌گفت: خودم بر اساس علم، آن را پيدا نموده‌ام.) «أَحْسَنَ اللَّهُ‌- عَلى‌ عِلْمٍ عِنْدِي» 4- آشنايى با تاريخ، بهترين درس عبرت است. أَ وَ لَمْ يَعْلَمْ‌ ... مِنْ قَبْلِهِ‌ 5- قلع و قمع گردنکشان، از سنّت‌هاى خداوندى است. (قدرت و ثروت، مانع‌ «1». اعراف، 6. «2». نحل، 93. «3». بقره، 284. «4». لقمان، 16. جلد 7 - صفحه 96 نزول قهر الهى نيست.) «أَهْلَکَ مِنْ قَبْلِهِ» 6- قدرت وثروت، سعادت‌آفرين نيست. أَهْلَکَ‌ ... أَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَ أَکْثَرُ جَمْعاً 7- دست بالاى دست بسيار است. «مَنْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُ» 8- هشدار! اگر قهر الهى فرا رسد، ديگر فرصتى براى سؤال و جواب و چون و چرا نخواهد بود. «لا يُسْئَلُ عَنْ ذُنُوبِهِمُ الْمُجْرِمُونَ»