1- در برخورد با مسائل، زود قضاوت نکنيم. (آنان که ديروز حسرت مىخوردند اى کاش مثل قارون بودند، امروز مىگويند: چه خوب شد که ما مثل او نبوديم) تَمَنَّوْا مَکانَهُ بِالْأَمْسِ يَقُولُونَ- وَيْکَأَنَّهُ ...
2- هرگز نخواهيم که مانند ثروتمندانِ مغرور و غافل باشيم. تَمَنَّوْا مَکانَهُ ... وَيْکَأَنَ
3- به جاى تمنّاى ثروت ديگران، به دادههاى الهى قانع باشيم. تَمَنَّوْا مَکانَهُ ... يَبْسُطُ الرِّزْقَ ... وَ يَقْدِرُ
4- همه آرزوها، به صلاح نيست. «تَمَنَّوْا مَکانَهُ»
5- گاه، مستجاب نشدن دعا و برآورده نگرديدن آرزو، بزرگترين لطف و منت الهى بر انسان است. تَمَنَّوْا مَکانَهُ ... مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا
6- حوادث، سبب بيدارى فطرتها و تغيير پندارها و خواستههاى غلط است.
«لَوْ لا أَنْ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْنا»
7- ثروتى که انسان، آن را از جانب خدا و براى او نداند، او را به کفر مىرساند.
«لا يُفْلِحُ الْکافِرُونَ»