گرچه اعتراف به خطا و توبه‌ى آدم و حوّا، سبب شد که خداوند آنان را عفو کند، ولى بعد از توبه بار ديگر به بهشت برنمى‌گردد. زيرا آثار وضعى لغزش، غير از عفو الهى است.
فرمان هبوط در چند آيه‌ى قبل همراه نوعى قهر بود، ولى در اين آيه چون بعد از توبه آدم است به صورت عادّى مطرح شده است. همچنين اميدوار مى‌کند که اگر از هدايت الهى پيروى کنند، حزن و اندوهى نخواهند داشت.