اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ لا يَصُدُّنَّک‌َ عَن آيات‌ِ اللّه‌ِ بَعدَ إِذ أُنزِلَت إِلَيک‌َ وَ ادع‌ُ إِلي رَبِّک‌َ وَ لا تَکُونَن‌َّ مِن‌َ المُشرِکِين‌َ (87)
و جلوگير نشود تو را از بيان آيات الهي پس از آنکه نازل شد بر تو و دعوت کن بندگان را بسوي پروردگارت و نبوده باش از مشرکين.
مسلما براي پيغمبر (ص) هيچ امري جلوگير از بيان آيات قرآن نبود و هيچ کوتاهي در دعوت نداشت و هيچگونه شرکي در ساحت قدس او نبود و اينکه نمره آيات براي رفع طمع مشرکين است که ميگفتند:
ائت‌ِ بِقُرآن‌ٍ غَيرِ هذا أَو بَدِّله‌ُ (يونس آيه 15) يا توقع اينکه داشتند که با آنها در عبادت اصنام موافقت کند و او را رئيس خود قرار دهند و با آنها همراهي کند لذا خداوند براي رفع طمع آنها ميفرمايد:
وَ لا يَصُدُّنَّک‌َ عَن آيات‌ِ اللّه‌ِ- الايه چنانچه در آيه بعد هم همين منظور است که ميفرمايد:
287