در آيهى قبل ذکر شد که منافقان با تأکيد، همگامى خود را با مؤمنان و تودهى مردم بيان مىکردند، «إِنَّا کُنَّا مَعَکُمْ»، در اين آيه، خداوند نيز با تأکيد مىفرمايد: من همه را مىشناسم.
«وَ لَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ»
با اينکه خداوند به درون همه آگاه است و مؤمن و منافق را مىشناسد؛ امّا با فتنه و آزمايش آنان را از يکديگر تمييز مىدهد. «3»
«1». ابراهيم، 12.
«2». نهجالبلاغه، حکمت 217.
«3». تفسير الميزان.
جلد 7 - صفحه 119