منحرفان براى دعوت و تشويق ديگران به کار خلاف مىگويند: اگر اين کار گناهى دارد به گردن ما. در حالىکه هيچکس نمىتواند گناه ديگرى را به عهده بگيرد. «وَ لْنَحْمِلْ خَطاياکُمْ وَ ما هُمْ بِحامِلِينَ»
شايد بتوان گفت: کفّار که علاقه دارند مردم از ايمانشان دست بردارند. «وَدَّ کَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ لَوْ يَرُدُّونَکُمْ مِنْ بَعْدِ إِيمانِکُمْ کُفَّاراً» «1»، کار خود را در چند مرحله انجام مىدهند:
الف: با آزار مؤمنان، مانع ايمان آوردن آنان مىشوند. «يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ» «2»*
ب: جنگ به راه مىاندازند. «لا يَزالُونَ يُقاتِلُونَکُمْ حَتَّى يَرُدُّوکُمْ عَنْ دِينِکُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا» «3»
ج: مىگويند: شما لااقل در عمل پيرو ما باشيد. «اتَّبِعُوا سَبِيلَنا» که اگر چنين نموديد، ديگرآزار و اذيّتى نمىشويد و ما تمام مسئوليّت ارتداد شما را بر عهده مىگيريم. «وَ لْنَحْمِلْ خَطاياکُمْ»
د: اگر به هيچ يک از کارهاى فوق موفّق نشدند، دوست دارند حداقل با آنان مداهنه و
«1». بقره، 109.
«2». حج، 25 و اعراف، 45.
«3». بقره، 217.
جلد 7 - صفحه 120
سازش کنيد. «وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ» «1»