نکته‌های تفسیر نور

اين آيه نيز هشدارى است به کسانى که در صدد تغيير و يا تبديل وصيّت ديگران برمى‌آيند. اگر کسى بعد از شنيدن و باخبر شدن از موضوع وصيّت و موارد مصرف آن، دست به تغيير يا تبديل آن بزند، گناه اين تغيير و تبديل به گردن همان کسى است که اين عمل ناشايست را مرتکب شده است، ولى وصيّت کننده به پاداش خود مى‌رسد. مثلًا اگر کسى وصيّت کند که به صد فقير کمک شود، ولى به جاى صد فقير، اموال او را به ديگران دهند و آنان نيز خبر نداشته و مال را مصرف کنند، در اين صورت وصيّت کننده که از دنيا رفته، به پاداش کمک به فقرا مى‌رسد و گيرندگان بى‌خبر هم گنهکار نيستند، در اين ميان، گناه تنها به عهده‌ى کسى است که وصيّت را تغيير داده است و بايد بداند که خداوند شنوا و آگاه است و کيفر اين خيانت را در دنيا و آخرت به او خواهد داد. در حديث مى‌خوانيم: وصيّت را اگر چه به نفع يهودى يا نصرانى باشد، تغيير ندهيد. «1»