1- تغيير وصيّت از سوى ديگران، حرام است. «فَمَنْ بَدَّلَهُ ... فَإِنَّما إِثْمُهُ»
«1». تفسير نورالثقلين، ج 1، ص 159.
جلد 1 - صفحه 280
2- حقّ مالکيّت، بعد از مرگ نيز محترم است و کسى حقّ تغيير وصيّت را ندارد.
«فَمَنْ بَدَّلَهُ ... فَإِنَّما إِثْمُهُ»
3- گناه آگاهانه و مغرضانه، خطرناکتر است. «بَعْدَ ما سَمِعَهُ»
4- ايمان به اينکه ما در محضر خدا هستيم، بهترين عامل تقوا و دورى از تغيير و تبديل وصيّت مردم است. «فَمَنْ بَدَّلَهُ ... إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ»