تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ إِبْراهِيمَ إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اتَّقُوهُ ذلِکُمْ خَيْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ «16»
وَ إِبْراهِيمَ إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ: و ياد کن اى مخاطب، قصه حضرت ابراهيم عليه السّلام را وقتى که فرمود: مر قوم خود را، يا معنى آنکه فرستاديم ابراهيم عليه السّلام را به قوم وقتى که کامل شد عقل و نظر او و به مرتبه پيغمبرى مبعوث شد و قوم را به حق پرستى دعوت نمود که: اعْبُدُوا اللَّهَ: پرستش کنيد خدا را به
جلد 10 - صفحه 214
يگانگى، وَ اتَّقُوهُ: و بترسيد و بپرهيزيد عذاب او را به فعل طاعات و ترک محرمات. ذلِکُمْ خَيْرٌ لَکُمْ: اين پرستش و پرهيز بهتر است براى شما از دين و آئين خود، إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ: اگر باشيد که بدانيد خير را از شر و نفع را از ضرر، يعنى تميز دهيد آنچه را که خير است از آنچه شر باشد، يا اگر به دانائى نظر کنيد هر آينه خواهيد دانست که دين خداپرستى بهتر است از کيش خودتان.