پیام‌های تفسیر نور

1- همه‌ى انبيا مخالفانى داشته‌اند. پس از مخالفت دشمنان هراسى نداشته باشيم. کَذَّبَ أُمَمٌ‌ ... 2- حوادث تاريخى، مشابه و قابل تکرار است. «أُمَمٌ مِنْ قَبْلِکُمْ» 3- آشنايى با تاريخ، براى انسان يک نوع تسلّى خاطر است. «کَذَّبَ أُمَمٌ مِنْ قَبْلِکُمْ» 4- تکذيب مخالفان، نبايد مانع تبليغ شود. وَ ما عَلَى الرَّسُولِ‌ ... 5- مردم، در انتخاب عقيده آزادند و پيامبر نمى‌تواند آنان را مجبور کند. وَ إِنْ تُکَذِّبُوا ... ما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ الْمُبِينُ‌ من آنچه شرط بلاغ است با تو بگفتم‌ تو خواه از سخنم پند گير و خواه ملال‌ 6- ارشاد و تبليغ، بايد روشن و گويا باشد. «الْبَلاغُ الْمُبِينُ» 7- با طرح سؤال، فطرت غافلان را بيدار کنيم. أَ وَ لَمْ يَرَوْا ... 8- اسلام دين انديشه است و از همه‌ى مردم براى انديشيدن دعوت کرده است. أَ وَ لَمْ يَرَوْا ... 9- جهان آفرينش مظهر قدرت‌نمايى خداوند در ايجاد حيات و مرگ پديده‌ها است. «يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ» 10- آفرينش، حادث و ناپايدار است و سرانجام به سوى خداوند برمى‌گردند. «يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ» 11- اعتقاد به مبدأ، سبب اعتقاد به معاد و بى‌خبرى از قدرت خداوند، مايه‌ى انکار معاد است. «يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ» 12- آفريدن، ميراندن و دوباره زنده کردن، کار دائمى خداوند است. «يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ» (فعل مضارع، نشانه‌ى استمرار و دوام است.) 13- آفرينش اوّليه و بازآفرينى در قيامت، براى خداوند آسان است، تنها يک اراده مى‌خواهد. «إِنَّ ذلِکَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ» تفسير نور(10جلدى)، ج‌7، ص: 127