1- کسانى که راه کج مىروند، کار خود را توجيه مىکنند. «تَخْلُقُونَ إِفْکاً»
2- از انگيزههاى پرستش غير خدا، رسيدن به نان و نواست. «لا يَمْلِکُونَ لَکُمْ رِزْقاً»
3- غير خدا، توان روزى دادن ندارند، نه آنکه مىتوانند ولى نمىدهند. «لا يَمْلِکُونَ» نفرمود: «لا يرزقونکم»
4- در ارشاد و تبليغ، پس از آنکه باطل بودن فکرى را ثابت کرديد، راه حقّ را نشان دهيد. «لا يَمْلِکُونَ لَکُمْ رِزْقاً فَابْتَغُوا عِنْدَ اللَّهِ الرِّزْقَ»
جلد 7 - صفحه 125
5- تا مردم از غير خدا مأيوس نشوند، به سراغ خدا نمىروند. لا يَمْلِکُونَ ... فَابْتَغُوا عِنْدَ اللَّهِ
6- خدا رازق است، ولى انسان نيز بايد تلاش کند. «فَابْتَغُوا»
7- ابتدا بايد نيازهاى مادّى و رفاهى را حل کرد، سپس مردم را ارشاد نمود.
«فَابْتَغُوا عِنْدَ اللَّهِ الرِّزْقَ وَ اعْبُدُوهُ»
8- سرچشمهى رزق، نزد خداست. «عِنْدَ اللَّهِ الرِّزْقَ»
9- عبادت کسى شايسته است که قدرت دست اوست. «عِنْدَ اللَّهِ الرِّزْقَ وَ اعْبُدُوهُ»
10- ضامن اجراى اوامر الهى، قيامت است. «إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ»