اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَآمَن‌َ لَه‌ُ لُوطٌ وَ قال‌َ إِنِّي مُهاجِرٌ إِلي رَبِّي إِنَّه‌ُ هُوَ العَزِيزُ الحَکِيم‌ُ «26»
پس ايمان آورد براي دعوت ابراهيم حضرت لوط و فرمود ابراهيم محققا من هجرت ميکنم و از بين شما بيرون ميروم بسوي پروردگار خود محققا او عزيز است و حکيم.
فَآمَن‌َ لَه‌ُ لُوطٌ بسيار مورد تعجب است که اينکه مشرکين پس از مشاهده اينکه چه اندازه زحمت کشيدند تا يک همچه آتشي افروختند و منجنيق و فلاخن ترتيب دادند و حضرت ابراهيم را در هوا انداختند که بر فرض اگر آتش هم نبود ابراهيم تمام اعضاء بدنش خورد ميشد و هلاک ميشد سپس ديدند که يک مرتبه آتش گلستان شد و ابراهيم بسلامتي بر زمين قرار گرفت احدي از آنها حتي آزر عمويش ايمان نياوردند فقط لوط آنهم موحد بود و بر دين حق بود ايمان آورد و ساره عيال ابراهيم باز حضرت موسي و فرعونيان که بعد از مشاهده معجزات موسي بالاخص بلع سحر سحره بني اسرائيل و سحره و جمعي از قوم فرعون ايمان آوردند بلکه در مقام اذيت او برآمدند که حتي آزر گفت: لَئِن لَم تَنتَه‌ِ لَأَرجُمَنَّک‌َ (مريم آيه 46) که ميخواست ابراهيم را سنگسار کند لذا فرمود:
وَ قال‌َ إِنِّي مُهاجِرٌ إِلي رَبِّي که واجب است، پس از آنکه انبياء و ائمه و مؤمنين مأيوس شدند و ديگر طرفهاي آنها قابل هدايت نيستند و در مقام اذيت آنها برآمدند هجرت کنند چنانچه پيغمبر هجرت فرمود حضرت موسي هجرت کرد و ابي عبد اللّه هجرت نمود، فقط با لوط و ساره هجرت کرد و معني الي ربي يعني حسب الامر پروردگارم و از ميان مشرکين و ظالمين بيرون روم.
إِنَّه‌ُ هُوَ العَزِيزُ الحَکِيم‌ُ هم قادر بر حفظ من هست و هم حاکم بين من و شما بر وفق
جلد 14 - صفحه 313
حکمت و صلاح است.