تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ لَمَّا جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ بِالْبُشْرى‌ قالُوا إِنَّا مُهْلِکُوا أَهْلِ هذِهِ الْقَرْيَةِ إِنَّ أَهْلَها کانُوا ظالِمِينَ (31) جلد 10 - صفحه 228 خداوند سبحان بيان اجابت دعاوى لوط فرمايد: وَ لَمَّا جاءَتْ رُسُلُنا: و زمانى که آمدند فرستادگان ما، يعنى جبرئيل با جمعى از ملائکه، إِبْراهِيمَ بِالْبُشْرى‌: ابراهيم عليه السّلام را به جهت بشارت فرزند و نبيره او، يعنى اسحق و يعقوب چنانچه فرموده‌ «فَبَشَّرْناها بِإِسْحاقَ وَ مِنْ وَراءِ إِسْحاقَ يَعْقُوبَ» قالُوا إِنَّا مُهْلِکُوا: گفتند بدرستى که ما هلاک کنندگانيم، أَهْلِ هذِهِ الْقَرْيَةِ: اهل اين شهر را که سدوم است، زيرا آنها تکذيب برادر زاده تو نمودند، يعنى ما هلاک خواهيم کرد اهل سدوم را. إِنَّ أَهْلَها کانُوا ظالِمِينَ‌: بدرستى که اهل آن هستند ستمکاران به سبب کفر و انواع منکرات. اين تعليل اهلاک ايشان است به تمادى در ظلم که آن کفر و ارتکاب معاصى است.