1- گرايشهاى غير الهى انسان، زير نظر خداست، خود را براى پاسخگويى آماده کنيم. إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما يَدْعُونَ ...
2- تشبيه شرک به تار عنکبوت، برخاسته از علم خداوند است. کَمَثَلِ الْعَنْکَبُوتِ ...
إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما يَدْعُونَ ...
3- به جاى تکيه بر غير خدا که مانند خانهى عنکبوت سست و بىاساس است، به خداوند قوى و شکستناپذير توکّل کنيم. «وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ»
4- توجّه ما به ديگران، به خداوند ضررى نمىرساند. «وَ هُوَ الْعَزِيزُ»
5- عزّت خداوند همراه با حکمت است. (نه اينکه يک قدرت و صلابت بىمنطق و حکمت باشد.) «الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ»
6- مَثَلهاى قرآن، عميق است و بايد علاوه بر عموم مردم، دانشمندان نيز در عمق آن بيانديشند. «نَضْرِبُها لِلنَّاسِ وَ ما يَعْقِلُها إِلَّا الْعالِمُونَ»
7- خداوند براى دريافت نکات دقيق قرآن، مردم را به تحصيل علم تشويق مىکند. «وَ ما يَعْقِلُها إِلَّا الْعالِمُونَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 149