يکى از معانى باب افعال در زبان عربى، سلب است. مثلًا کلمه «عُجْمه» به معناى گنگى است، وقتى به باب افعال مى‌رود و «اعجام» مى‌شود، به معناى از بين بردن گنگى است. در اين آيه نيز کلمه «يُطِيقُونَهُ» به معناى سلب طاقت و توان است.
تسليم فرمان خدا بودن، ارزش است. اگر دستور روزه گرفتن داد، بايد روزه گرفت و اگر حکم به افطار کرد، بايد روزه را شکست.
در مجمع‌البيان آمده است: گروهى از اصحاب پيامبر حتّى در حال سفر روزه گرفته و مايل نبودند که روزه خود را بشکنند. رسول اکرم صلى الله عليه و آله آنان را گناهکار خواندند. امام صادق عليه السلام فرمود: اگر کسى در سفر روزه بگيرد، من بر جنازه‌ى او نماز نمى‌گزارم.
در تفسير قرطبى نيز آمده که رسول اکرم صلى الله عليه و آله در سفر از مدينه به مکّه در ماه رمضان، آب خواستند، آنگاه ظرف آب را بر سر دست گرفتند تا مردم ببينند و سپس از آب ميل فرمودند.
به هر حال اگر مسافر يا مريضى روزه گرفت، روزه‌اش باطل و بايد قضاى آنرا به جا آورد. «1»
«1». تفسير نورالثقلين، ج 1، ص 164.
جلد 1 - صفحه 284
امام صادق عليه السلام فرمودند: حتّى اگر مادرى نسبت به شير کودک يا جنين نگرانى داشت، بايد روزه خود را افطار نمايد و اين نشانه‌ى رأفت خداوند است. «1»