1- گرچه بعضى آيات قرآن متشابه است، ولى مجموعهى آيات آن، روشن و روشنگر است. «آياتٌ بَيِّناتٌ»
2- نشانهى علم واقعى، پذيرش آيات روشن الهى است. «فِي صُدُورِ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ»
3- گرچه انسان براى رسيدن به مقصود، مأمور به تلاش و کوشش است، ليکن علم، هديهى الهى است. «أُوتُوا الْعِلْمَ»
4- آيات قرآن، بر دل اهل علم مىنشيند و اين گروه هستند که حقانيّت آن را با تمام وجود درک مىکنند. «الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ»
5- نمونهى روشن ظلم، ظلم فرهنگى و انکار نابجاست. «وَ ما يَجْحَدُ بِآياتِنا إِلَّا الظَّالِمُونَ»
6- آنچه را که انسان مىفهمد، اگر انکار کند، نوعى ظلم است. «إِلَّا الظَّالِمُونَ»