تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) يَوْمَ يَغْشاهُمُ الْعَذابُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ وَ يَقُولُ ذُوقُوا ما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (55) بعد از آن بيان فرمايد روز عذاب و کيفيت آن را: يَوْمَ يَغْشاهُمُ الْعَذابُ‌: روزى که فرا گيرد همه ايشان را آن عذاب، يا چنين و چنان بليّه و محنت و مصيبت و حسرت واقع شود در وقتى که فرو گيرد ايشان را عذاب جهنم، مِنْ فَوْقِهِمْ‌: از بالاى سر ايشان، وَ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ‌: و از زير پاهاى ايشان، يعنى از جميع جوانب و اطراف ايشان بر وجهى که هيچ عضو ايشان از آن سالم نماند، يعنى سر تا پاى آنها را عذاب فرا گيرد چنانکه در آيه ديگر فرمايد: «لَهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِنَ النَّارِ وَ مِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ» «1» و در آيه ديگر فرمايد: «لَهُمْ مِنْ جَهَنَّمَ مِهادٌ وَ مِنْ فَوْقِهِمْ غَواشٍ» «2» اين آيات اشاره است به اينکه عذاب قهر سبحانى تمام سراسر ايشان را احاطه نمايد. وَ يَقُولُ ذُوقُوا: و گويد ملائکه به فرمان خدا جهنميان را: بچشيد، ما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ‌: جزاى آنچه بوديد که بجا مى‌آوريد در دنيا از کفر و انکار و عناد.