1- صبر و توکّل، دو نمونه‌ى روشن از عمل صالح است. عَمِلُوا الصَّالِحاتِ ... الَّذِينَ صَبَرُوا وَ ... يَتَوَکَّلُونَ
2- ربوبيّت خداوند، زمينه‌ى توکّل بر اوست. «عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَکَّلُونَ»
3- فشارهاى روحى و مشکلات زندگى از موانع راه نيکوکاران است، که بايد با صبر و توکّل آنها را برطرف کرد. «صَبَرُوا- يَتَوَکَّلُونَ»
4- رمز موفقيّت و سعادت در چهار چيز است:
الف: ايمان و انگيزه. «آمَنُوا»
ب: کار و کوشش. «عَمِلُوا»
ج: استمرار و استقامت. «صَبَرُوا»
د: توکّل بر خدا، در برابر وسوسه‌ها و نگرانى‌ها. «عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَکَّلُونَ»
5- توکّل بر خداوند، بايد همراه بکارگيرى تمام توان و استقامت درونى باشد.
( «صَبَرُوا» خبر از گذشته است که آنان تمام توان خود را قبلًا به کار گرفته‌اند و «يَتَوَکَّلُونَ» خبر از آينده مى‌دهد، يعنى در برابر خطرات و حوادث آينده و پيش‌بينى نشده، بر خداوند توکّل مى‌نمايند.)
6- براى تقويت ايمان و توکّل بر خداوند، به الطاف الهى نسبت به موجودات ديگر توجّه کنيم. «وَ کَأَيِّنْ مِنْ دَابَّةٍ»
7- رزق و روزى به زرنگى نيست. «لا تَحْمِلُ رِزْقَهَا اللَّهُ يَرْزُقُها وَ إِيَّاکُمْ»
8- براى خداوند، رزق دادن به جنبنده‌هاى ناتوان و انسان‌هاى سالم و کاردان، يکسان است. «يَرْزُقُها وَ إِيَّاکُمْ»
9- علم و آگاهى خداوند ضامن تأمين روزى موجودات است. «السَّمِيعُ الْعَلِيمُ»
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 166