1- با طرح سؤال در مورد مبدأ هستى، هم وجدانها را بيدار کنيم و هم ميزان ايمان و عقيدهى مردم را بهتر بشناسيم. «وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ»
2- در مباحث اعتقادى، از نمونههاى روشن و ملموس استفاده کنيم. (آسمان، زمين، خورشيد و ماه) السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ ...
3- مشرکان، خالق هستى را «خدا» مىدانستند و براى چيزهاى ديگر در سرنوشت خود، نقش قائل بودند. «لَيَقُولُنَّ اللَّهُ»
4- گرايش به حقّ، فطرى است و انحراف مشرکان خلاف فطرت و به خاطر القائات بيرونى است. «يُؤْفَکُونَ» به صورت مجهول آمده که به معناى به انحراف کشيده شدن است، گويا القاى خارجى آنان را به انحراف مىکشد.
«1». تفسير راهنما.
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 167