پیام‌های تفسیر نور

1- طرح سؤال، وسيله‌اى براى نزديک کردن افکار، فرهنگ‌ها و عقائد گوناگون است. «لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ» 2- منحرفان را به حال خود رها نکنيم، با شيوه‌هاى مختلف فرهنگى به سراغشان برويم. «سَأَلْتَهُمْ» 3- آب، مايه‌ى حيات زمين است. «فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ» 4- زمين بدون گياه مرده است. «بَعْدِ مَوْتِها» 5- روش هدايت قرآن، استفاده از رخدادهاى طبيعى و محسوس است. (آغاز فصل بهار با نزول باران) «فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ مَوْتِها» 6- خداشناسى فطرى است و اگر غبارهاى گناه و انحراف، از روى فطرت منحرفان زدوده شود، اعترافات روشن آنها را خواهيد يافت. «لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ‌- لَيَقُولُنَّ اللَّهُ» 7- يکى از نعمت‌هاى بزرگى که بايد شکر آن را به جا آوريم، نور ايمان و فطرت است. «قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ» 8- نور فطرت، زمانى انسان را نجات مى‌دهد که با تعقّل رشد کند. «أَکْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ» 9- در قضاوت‌ها، نظر به اقلّيت و اکثريّت نداشته باشيم، چه بسا اقلّيت بر حقّ و اکثريّت بر باطل باشند. «أَکْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ» 10- انجام کارها بدون فکر و انديشه، موجب سرزنش است. «أَکْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ» تفسير نور(10جلدى)، ج‌7، ص: 169