1- يکى از راههاى دعوت مردم به خدا، توجّه دادن آنان به نعمتهاى الهى است.
«أَ وَ لَمْ يَرَوْا»
2- يادآورى ناأمنىهاى پيرامون انسان، امنيّت را در نزد او ارزشمند مىکند.
«يُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ»
3- امنيّت، زمينه و بستر عبادت است؛ «1» ولى گروهى قدر آن را نمىدانند و به سوى کفر مىروند. حَرَماً آمِناً ... أَ فَبِالْباطِلِ يُؤْمِنُونَ وَ بِنِعْمَةِ اللَّهِ يَکْفُرُونَ