1- شرک، نوعى ناسپاسى و کفران نعمت است. «لِيَکْفُرُوا»
2- در دنيا راه کاميابى به روى افراد صالح و ناصالح باز است. «آتَيْناهُمْ»
3- به کاميابىهاى همراه با کفر و کفران دلخوش نشويد که پايان شومى دارد.
لِيَکْفُرُوا ... وَ لِيَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ ...
4- در تربيت، تهديد هم لازم است. «فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ»