1- از تحقّق وعدههاى الهى براى دعوت مردم به ايمان، استفاده کنيد. «وَعْدَ اللَّهِ لا يُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ»
2- سرچشمه تخلّف از وعدهها، يا عجز است يا جهل و يا پشيمانى، که خداوند از آنها منزّه است. «لا يُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ»
3- خلف وعده زشت است، ولى خلف وعيد، نوعى رحمت است. «لا يُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ»
4- اکثر مردم در وفا کردن خداوند به وعدههايش ترديد دارند. «لا يُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ»
5- اکثريّت ملاک نيست؛ دانش، ايمان و تعهّد مهم است. «أَکْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ»