پیام‌های تفسیر نور

1- با بيان سرنوشت خوبان و بدان، ديگران را به خوبى‌ها تشويق و از بدى‌ها پرهيز دهيم. فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا ... وَ أَمَّا الَّذِينَ کَفَرُوا ... 2- تکذيب آيات و قيامت، از کفر و عناد انسان سرچشمه مى‌گيرد. «الَّذِينَ کَفَرُوا وَ کَذَّبُوا بِآياتِنا وَ لِقاءِ الْآخِرَةِ» 3- سرنوشت انسان، در گرو عملکرد خود اوست. کَفَرُوا وَ کَذَّبُوا ... فَأُولئِکَ فِي الْعَذابِ‌ 4- در اوقات پنجگانه‌ى نماز، ذات مقدّس الهى نيز سبحان اللّه گفته است. جلد 7 - صفحه 187 فَسُبْحانَ اللَّهِ‌ ... 5- بعضى زمان‌ها، براى ذکر خداوند مناسب‌تر است. «حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ» 6- تنزيه خداوند و پاک دانستن او از عيب‌ها، بر ستايش او تقدّم دارد. «فَسُبْحانَ اللَّهِ‌- لَهُ الْحَمْدُ» 7- تسبيح و حمد، در همه‌ى مکان‌ها (آسمان‌ها و زمين) و همه‌ى زمان‌ها يک ارزش است. «تُمْسُونَ‌- تُصْبِحُونَ‌- السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ»