1- بهترين راه خداشناسى، تفکّر در آفرينش است. وَ مِنْ آياتِهِ ...
2- نشانههاى الهى قابل شمارش نيست، آنچه گفته مىشود اندکى از بسيار است.
«مِنْ آياتِهِ»
3- در ميان آفريدهها، انسان بارزترين آنهاست. (آياتى که دربارهى نشانههاى قدرت الهى است، از انسان شروع مىشود.) «مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَکُمْ مِنْ تُرابٍ»
4- خودشناسى، مقدّمهى خداشناسى است. «مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَکُمْ مِنْ تُرابٍ»
5- منشأ وجودى همهى انسانها خاک است. (تفاخرهاى بىارزش را کنار بگذاريم.) «مِنْ تُرابٍ»
6- در خاک، حسّ و حرکت نيست، ولى در انسان هست و اين، نشانهى قدرت و عظمت پروردگار است. خَلَقَکُمْ مِنْ تُرابٍ ... تَنْتَشِرُونَ