1- استوارى نظام آفرينش، نه تصادفى است و نه به دست ديگران، به اراده الهى است. تَقُومَ ... بِأَمْرِهِ
2- پيدايش معاد، با اراده و دعوت خداوند انجام مىگيرد. «دَعاکُمْ دَعْوَةً»
3- دعوت پيامبر خدا، مرده را زنده مىکند، «ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَکَ سَعْياً» «1» تا چه رسد به دعوت الهى. «دَعاکُمْ دَعْوَةً مِنَ الْأَرْضِ إِذا أَنْتُمْ تَخْرُجُونَ»
4- ايمان به مبدأ، مقدّمهى ايمان به معاد است. کسى که نظام هستى را بر پا کرد، شما را نيز پس از مرگ زنده مىکند. تَقُومَ السَّماءُ ... إِذا أَنْتُمْ تَخْرُجُونَ
5- معاد، جسمانى است. مِنَ الْأَرْضِ ... تَخْرُجُونَ
6- پيدايش معاد، دفعى است نه تدريجى. «إِذا أَنْتُمْ تَخْرُجُونَ»