پیام‌های تفسیر نور

1- در جهان بينى الهى، همه‌ى هستى آگاهانه و خاضعانه، تسليم و سرسپرده‌ى خداى متعال هستند. «کُلٌّ لَهُ قانِتُونَ» 2- خداوند در همه چيز يکتاست: در مالکيّت: «لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ» در عبادت: «کُلٌّ لَهُ قانِتُونَ» در خالقيّت: «هُوَ الَّذِي يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ» در کمالات: «وَ لَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلى‌» 3- توجّه به آفرينش ابتدايى، کليد آشنايى با معاد است. «يَبْدَؤُا- ثُمَّ يُعِيدُهُ» 4- مطابق فهم مردم سخن بگوييد. (با اين که براى خداوند هيچ کارى سخت‌تر و يا آسان‌تر از کار ديگر نيست ولى باز هم کلمه‌ى‌ «أَهْوَنُ» به کار رفته است.) 5- صفات خداوند از تصوّر و قلم و بيان انسان، برتر است. «وَ لَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلى‌» 6- هيچ کس و هيچ چيز را با خداوند مقايسه نکنيد. «وَ لَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلى‌» 7- مقتضاى حکمت وقدرت الهى، پيدايش معاد است. ثُمَّ يُعِيدُهُ‌ ... هُوَ الْعَزِيزُ الْحَکِيمُ‌