تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ تَقُومَ السَّماءُ وَ الْأَرْضُ بِأَمْرِهِ ثُمَّ إِذا دَعاکُمْ دَعْوَةً مِنَ الْأَرْضِ إِذا أَنْتُمْ تَخْرُجُونَ «25» 10- وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ تَقُومَ السَّماءُ: و از آيات قدرت الهى اينست که بر پا «1» توحيد المفضل، (طبع سوم عربى، مکتبة الدّاورى- قم) ص 150- 149. «2» همان مدرک ص 159. جلد 10 - صفحه 288 و ايستاده آسمانها، وَ الْأَرْضُ بِأَمْرِهِ‌: و زمينها به روى آب به فرمان او، يعنى قيام و پايدارى آنها به اراده اوست که هر يک در حيّز معين آن بدون دعائم و علايق نگاهداشته شده. ثُمَّ إِذا دَعاکُمْ دَعْوَةً مِنَ الْأَرْضِ‌: پس چون بخواند شما را بواسطه اسرافيل به نفخه اخيره، خواندنى بدين نوع که: ايّها الموتى اخرجوا، اى مردمان بيرون آئيد از زمين يعنى از قبرها. إِذا أَنْتُمْ تَخْرُجُونَ‌: پس آنگاه شما بيرون آئيد از قبرهاى خود براى حساب و ثواب و عقاب. نکته: اين جمله شرطيه عطف است بر «ان تقوم» به تأويل مفرد، پس معنى چنين شود که از آيات باهره الهى ايستادن و پابرجا بودن آسمانها و زمينهاست به فرمان او و بيرون آمدن شماست از قبرها وقتى که شما را بخوانند به يک خواندن و گويند: اى مردگان بيرون آئيد از قبرها، يکمرتبه تمامى بيرون آيند.