تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) أَمْ أَنْزَلْنا عَلَيْهِمْ سُلْطاناً فَهُوَ يَتَکَلَّمُ بِما کانُوا بِهِ يُشْرِکُونَ (35) أَمْ أَنْزَلْنا عَلَيْهِمْ سُلْطاناً: (استفهام مستأنف و متضمن اضراب است) يعنى آيا فرستاده‌ايم بر کافران کتابى يا حجتى که به آن مسلط شوند بر مذهب خود. نزد بعضى سلطان به معنى ذا سلطانست، يعنى پيغمبرى يا ملکى که برهان با او باشد، فَهُوَ يَتَکَلَّمُ‌: پس آن پيغمبر يا آن ملک سخن گويد به آن کتاب يا حجت تکلم نمايد به اين معنى که وضوح دلالت آن بر او باشد بر وجهى که گوئيا ناطق است، بِما کانُوا بِهِ يُشْرِکُونَ‌: به صحت آنچه را که به سبب آن شرک مى‌آورند. مراد آنست که مشرکان و مخالفان دين حق قادر نيستند بر تصحيح دين خود به دليلى و حجتى، که به آن متسلط شوند و سلطنتى به آن يابند.