تفسیر نور (محسن قرائتی)
ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما کَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ «41»
به خاطر کارهايى که مردم انجام دادهاند، فساد در خشکى و دريا آشکار شده است، تا (خداوند) کيفر بعضى اعمالشان را به آنان بچشاند، شايد (به سوى حقّ) بازگردند.