در اين آيه چهار برنامه و سنّت الهى مطرح شده است:
الف: سنّت فرستادن پيامبر.
ب: سنّت معجزه داشتن انبيا.
ج: کيفر مجرمان.
د: نصرت مؤمنان
مسأله‌ى نصرت مؤمنان، در قرآن مکرّر مطرح شده است از جمله:
الف: اگر شما خدا را يارى کنيد، او نيز شما را يارى مى‌کند. «إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْکُمْ» «1»
ب: کسانى که در راه ما تلاش و مجاهده کنند، ما راه‌هاى خود را به آنان نشان خواهيم داد.
«وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا» «2»
ج: ما قطعاً پيامبران و مؤمنان را يارى خواهيم کرد. «إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا» «3»
«1». محمّد، 7.
«2». عنکبوت، 69.
«3». غافر، 51.
جلد 7 - صفحه 213
د: عاقبت و سرانجام نيک، از آنِ متّقين و پرهيزکاران است. «وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ» «1»*
پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله خاتم انبياست و بعد از او پيامبرى نيست، لذا کلمه‌ى «مِنْ قَبْلِکَ» مکرّر در قرآن آمده، ولى کلمه‌ى «مِنْ بَعْدِکَ» نيامده است.