برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 48)- این آیه بار دیگر به توضیح نعمت وزش بادها پرداخته، چنین میگوید: «خداوند همان کسی است که بادها را میفرستد تا ابرهایی را به حرکت در آورند» (اللَّهُ الَّذِی یُرْسِلُ الرِّیاحَ فَتُثِیرُ سَحاباً).
«سپس ابرها را در پهنه آسمان آن گونه که بخواهد میگستراند» (فَیَبْسُطُهُ فِی السَّماءِ کَیْفَ یَشاءُ).
ج3، ص543
آنها را به صورت قطعاتی در آورده «و متراکم میسازد» (وَ یَجْعَلُهُ کِسَفاً).
«اینجاست که دانههای باران را میبینی که از لابلای آنها خارج میشوند» (فَتَرَی الْوَدْقَ یَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ).
آری! یکی از نقشهای مهم، هنگام نزول باران بر عهده بادها گذاشته شده است.
و در پایان آیه میافزاید: «پس هنگامی که این باران حیاتبخش را به هر کس از بندگانش بخواهد برساند، ناگهان آنها خوشحال و مسرور میشوند» (فَإِذا أَصابَ بِهِ مَنْ یَشاءُ مِنْ عِبادِهِ إِذا هُمْ یَسْتَبْشِرُونَ).