اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ إِن کانُوا مِن قَبل‌ِ أَن يُنَزَّل‌َ عَلَيهِم مِن قَبلِه‌ِ لَمُبلِسِين‌َ (49)
و اگر چه بودند پيش از اينکه باران بر آنها نازل شود هر آينه مأيوس و نااميد.
بخصوص در سال قحطي و خشک سالي که تمام مزارع پژمرده و اوراق اشجار زرد شده و چاهها خشک شده و رودخانه‌ها و نهرها بي آب مانده و هواي آنها کثيف شده و حيوانات آنها از بي آبي تلف شده.
وَ إِن کانُوا مِن قَبل‌ِ أَن يُنَزَّل‌َ عَلَيهِم پيش از آنکه خداوند نازل فرمايد بر آنها.
مِن قَبلِه‌ِ قبل از نزول باران.
لَمُبلِسِين‌َ بلس، يأس و نااميدي است و شيطان را ابليس گفتند براي اينکه مأيوس بود از رحمت الهي و اينها قبل از نزول باران دست آنها از همه جا کوتاه و بيچاره و درمانده و پريشان و متحير و راه بجايي نداشتند و تمام نعم الهي از اينکه باب است تا هست قدرداني و شکرگزاري نمي‌کنيم چون از دست رفت مي‌فهميم که چه نعمت بزرگي بوده. گفتند هارون عباسي بهلول را ديد و گفت مرا موعظه کن- بهلول گفت اگر در بياباني تشنه بماني و مشرف بر هلاک شوي و راه بجايي نداشته باشي، کسي پيدا شود و آب سرد گوارا بتو بدهد و از هلاکت نجات يابي باو چه ميدهي گفت نصف مملکت را باو ميدهم گفت اگر ادرار تو بند آمد و تمام اطباء از معالجه آن عاجز شدند و مشرف بر موت شدي کسي پيدا شد و بتو داروي
جلد 14 - صفحه 402
مختصري داد و راه باز شد باو چه ميدهي گفت نصف مملکتم را باو ميدهم گفت اينکه سلطنت کذايي و اينکه مملکت وسيع تو ارزش يک آب خوردن و پس دادن، دارد چه رسد بساير نعم الهيه.