اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
اللّهُ الَّذِي يُرسِلُ الرِّياحَ فَتُثِيرُ سَحاباً فَيَبسُطُهُ فِي السَّماءِ کَيفَ يَشاءُ وَ يَجعَلُهُ کِسَفاً فَتَرَي الوَدقَ يَخرُجُ مِن خِلالِهِ فَإِذا أَصابَ بِهِ مَن يَشاءُ مِن عِبادِهِ إِذا هُم يَستَبشِرُونَ (48)
خداوند آن خدائيست که ميفرستد بادها را پس حرکت ميدهد و پراکنده ميکند ابر را پس آن ابر را پهن ميفرمايد در طرف بالا هر کجا که مشيتش تعلق گرفته و جعل ميفرمايد آن ابر را از هم پاشيده و جدا شده پس ميبيني که باران بيرون ميآيد از لابلاهاي ابر پس وقتي که اصابة کند باران کساني که خداوند مشيتش تعلق گرفته از بندهگانش بيکديگر بشارت ميدهند که باران آمد.
نظير اينکه آيه شريفه و تذکر اينکه نعمت عظمي را خداوند در بسياري از آيات بيان فرموده و در اينکه تفسير شرح شده احتياج به تفصيل ندارد فقط بيان جملات آن را متذکر ميشويم.
اللّهُ الَّذِي يُرسِلُ الرِّياحَ بادها که از تموج هوا توليد ميشود.
فَتُثِيرُ سَحاباً ثور هيجان است يعني رياح بهيجان ميآورد ابر را که از ابخره دريا و ادخنه زمين متصاعد ميشود.
فَيَبسُطُهُ فِي السَّماءِ يعني بطرف بالا خداوند پهن ميکند.
کَيفَ يَشاءُ آن نحوي که صلاح ميداند باصطلاح ابر محکم و تيره و بيکديگر وصل مي شوند مثل سقفي که بالاي سر زده ميشود و خيمه که نصب ميشود.
جلد 14 - صفحه 401
وَ يَجعَلُهُ کِسَفاً کسف از هم پاشيدن است ابرها از هم پاشيده ميشود، قواي مائيه آن ها از قواي ناريه جدا ميشود قواي ناريه بطرف بالا صعود ميکند و قواي مائيه بطرف پائين نزول ميکند.
فَتَرَي الوَدقَ يَخرُجُ مِن خِلالِهِ و دق مطر و باران است که از خلال ابر بيرون ميآيد.
فَإِذا أَصابَ بِهِ که اينکه ودق و مطر اصابة فرمايد خدا بآن مطر.
مَن يَشاءُ مِن عِبادِهِ هر نقطه زميني که در آن اهلي باشد مثل شهرستانها و قري و مزارع و باغات.
إِذا هُم يَستَبشِرُونَ خوشنود و فرحناک ميشوند و بيکديگر بشارت ميدهند.