تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
الم «1»
الم: در فواتح سور نزد مفسرين اختلاف است:
1- در معانى الاخبار- ابن بابويه از حضرت صادق عليه السّلام فرمود:
«الم» حرفى است از حروف اسم اعظم مقطّع قرآن که مرکب نمايد آن را پيغمبر يا امام، و دعا نمايد به آن و مستجاب شود «2».
2- نزد ابن عباس «الف» اشاره به اللّه و «ل» اشاره به جبرئيل و «م» حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله، يعنى اين قرآن به توسط جبرئيل بر آن حضرت نازل شده «3».
3- جزء متشابهات قرآن، و علم آنها نزد پيغمبر و امام عليهم السّلام مى‌باشد.
4- «الف» اشاره به آلاء عميم الهى، و «ل» لقاء رحمت سبحانى، و «م» محبت يا مالک لم يزلى.
5- سيد مرتضى علم الهدى (رحمه اللّه) فرموده: اينها اسامى سوره مى‌باشد و تسميه سور به اين کلمات مشعر است بر اينکه اين قرآن مجيد که فصحا و بلغا عاجزند از آوردن مثل آن، از جنس همين حروف مستعمله در محاوره شما باشد، و چون عاجز هستيد از اتيان آن، پس البته بدانيد که کلام خالق منان و معجزه حضرت پيغمبر آخر الزمان صلّى اللّه عليه و آله مى‌باشد.
«1» برهان، ج 3، ص 269.
«2» معانى الاخبار، ص 23، روايت 2. (چ حيدرى 1379 هجرى)
«3» تفسير مجمع البيان، ج 1/ ص 32. (طبع 1403 هجرى)
جلد 10 - صفحه 329