گرچه به هر موجودى مى‌توان از چند زاويه نگريست، ولى معمولًا هر چيزى در يک جهت و از يک زاويه، اهميّت و برجستگى ويژه‌اى دارد.
در اين آيه، ويژگى مهمّ آسمان‌ها و کرات، معلّق بودن آنها و پايه‌هاى نامرئى آنهاست.
خصوصيّت مهمّ کوه‌ها، ثبات و جلوگيرى از لرزش زمين است. جهت مهمّ حيوانات، تنوّع و گستردگى آنها در زمين، و ويژگى مهم گياهان، زوجيّت و پر ارزش بودن آنها است.
در اين آيه، به چند نمونه از اعجاز علمى قرآن در زمانى که بشر حتّى تصور و گمان آن را نيز نداشت، اشاره شده است:
يکى اشاره به ستون‌ها و اهرم‌هاى نامرئى براى استقرار کرات و اجرام آسمانى. يعنى قوّه‌ى جاذبه و نيروى گريز از مرکز، دو قدرتى که رمز گردش کرات در مدار خود هستند.
اعجاز ديگر، اشاره به محافظت زمين از لرزش، به وسيله‌ى استقرار کوه‌ها و همچنين اشاره به قانون زوجيّت در گياهان مى‌باشد.
جلد 7 - صفحه 237