تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ لَقَدْ آتَيْنا لُقْمانَ الْحِکْمَةَ أَنِ اشْکُرْ لِلَّهِ وَ مَنْ يَشْکُرْ فَإِنَّما يَشْکُرُ لِنَفْسِهِ وَ مَنْ کَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ «12» و ما به لقمان حکمت داديم، که شکر خدا را به جاى آور و هر کس شکر کند، همانا براى خويش شکر کرده؛ و هر کس کفران کند (بداند به خدا زيان نمى‌رساند، زيرا) بى‌ترديد خداوند بى‌نياز و ستوده است.