تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْناً عَلى وَهْنٍ وَ فِصالُهُ فِي عامَيْنِ أَنِ اشْکُرْ لِي وَ لِوالِدَيْکَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ «14»
و ما انسان را دربارهى پدر و مادرش سفارش کرديم، مادرش او را حمل کرد، در حالى که هر روز ناتوانتر مىشد، (و شير دادن) و از شير گرفتنش در دو سال است، (به او سفارش کرديم که) براى من و پدر و مادرت سپاس گزار، که بازگشت (همه) فقط به سوى من است.