کلمهى «وَهْنٍ»، به معناى ضعف جسمانى است، چنانکه «توهين» به معناى تضعيفِ شخصيّت است.
دايرهى احسان، گستردهتر از انفاق است. احسان، شامل هر نوع محبّت و خدمت مىشود، ولى انفاق معمولًا در کمکهاى مالى به کار مىرود. در قرآن کريم، احسان به والدين در کنار توحيد مطرح شده است. «وَ قَضى رَبُّکَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً» «2»
در آيه مورد بحث، ابتدا دربارهى نيکى به والدين سفارش شده، سپس به دوران باردارى مادر اشاره کرده تا وجدان اخلاقى انسان را تحريک و بيدار کند و به او تذکّر دهد که گذشتهها را فراموش نکند. همواره به ياد داشته باشد که مادرش او را حمل کرد و از شيرهى
«1». فاطر، 40.
«2». اسراء، 23.
جلد 7 - صفحه 250
جانش به او داد و به خاطر آسايش او از خواب و خوراک خود صرف نظر کرد که هيچ کس حاضر نبود چنين زحمت هايى را تحمّل کند. چون حقّ مادر بيشتر در معرض تضييع است و يا حقّ او بيش از پدر است، خداوند سفارش مخصوص نموده است.
والدين و فرزند، حقوق متقابل دارند، در آيهى قبل موعظه پدر نسبت به فرزند مطرح شد، و در اين آيه احسان و سپاس فرزند نسبت به والدين.