برگزیده تفسیر نمونه
]
(آیه 26)- سپس به مسأله «مالکیت» حق میپردازد چرا که بعد از ثبوت خالقیت نیاز به دلیل دیگری بر مالکیت او نیست، میفرماید: «آنچه در آسمانها و زمین است از آن خداست» (لِلَّهِ ما فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ).
بدیهی است آن کس که «خالق» و «مالک» است مدبر امور جهان نیز میباشد.
ج3، ص565
و کسی که چنین است از همه چیز بینیاز و شایسته هر گونه ستایش است به همین دلیل در پایان آیه میافزاید: «خداوند غنی و حمید است» (إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِیُّ الْحَمِیدُ).
او غنیّ علی الاطلاق، و حمید از هر نظر است، چرا که هر موهبتی در جهان است به او باز میگردد، و هر کس هر چه دارد از او دارد.