«ظلل» جمع «ظلة» به معناى ابرى است که سايه مى‌افکند و غالباً در مواردى بکار مى‌رود که موضوع ناخوشايندى در کار باشد. «مُقْتَصِدٌ» به معناى اعتدال در کار، و وفاى به عهد و پيمان است.
کلمه‌ى «خَتَّارٍ» صيغه‌ى مبالغه، به معناى بسيار پيمان‌شکن است، چون مشرکان و گنهکاران، مکرّر در گرفتارى‌ها رو به سوى خدا مى‌آورند و عهد و پيمان مى‌بندند؛ امّا پس از فرونشستن حوادث، باز پيمان‌شکنى مى‌کنند، خداوند آنان را «خَتّار» ناميده است.
ايمان گروهى از مردم، دائمى و پايدار است، ولى ايمان گروهى مقطعى و موسمى است، يعنى فقط هنگامى که اسباب و وسايل مادّى قطع شود، اين گروه متوجّه خدا مى‌شوند. مثل برق اضطرارى که وقتى همه‌ى برق‌ها خاموش شد، سراغ آن مى‌روند.
جلد 7 - صفحه 286