حرکت کشتى در دريا، نتيجهى مجموعهاى از نعمتهاى الهى است، از جمله: حرکت باد، وزن مخصوص و قوانين فشار آب که سبب شناور شدن اجسام روى آن مىشود.
علاوه بر اين، درياها راه طبيعى بىخرج و عمومى هستند که همهى بخشهاى زمين را به يکديگر ارتباط مىدهند و هنوز هم با پيشرفتهاى بشر در صنعت هوايى، بيشترين کالاها از طريق کشتى حمل مىشود.
در قرآن، صبر و شکر، در موارد متعدّدى کنار هم آمدهاند و شايد رمزش اين باشد که مسائلى که در اطراف انسان مىگذرد، يا طبق مراد است که جاى شکر دارد ويا خلاف ميل انسان است که جاى صبر دارد، پس انسان دائماً بايد يا در حال صبر باشد، يا در حال شکر و گرنه در حال کفران و غفلت خواهد بود.