اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحِيمِ
الم «1» تَنزِيلُ الکِتابِ لا رَيبَ فِيهِ مِن رَبِّ العالَمِينَ «2»
الم رمز است بين خداوند و رسول او چنانچه مکررا تذکر داده شده و ما در مجلد اول اينکه تفسير (ص 121 تا 125) اقوالي که در حروف تهجي و حروف ابجد و اخباري که نقل کردهاند و تحقيق کلام در آنها را بيان کردهايم رجوع فرمائيد.
تَنزِيلُ الکِتابِ ظاهرا خبر مبتداء محذوف است مثل «هذا القرآن و هذه السورة تنزيل الکتاب» است. و اطلاق کتاب بر قرآن يا براي اينکه است که به يد قدرت در لوح محفوظ نوشته شده چنان چه ميفرمايد بَل هُوَ قُرآنٌ مَجِيدٌ فِي لَوحٍ مَحفُوظٍ (بروج آيه 21 و 22) يا ملائکه کتبه نوشتهاند يا مسلمين در بين الدفتين ثبت کردهاند که آنها را کتاب وحي ميگويند و اطلاق کتاب بر مکتوب بسيار متعارف است.
جلد 14 - صفحه 444
لا رَيبَ فِيهِ ريب به معني شک است در موردي که جاي شک نباشد از شدت وضوح يعني قرآن مجيد جايي از براي شک باقي نگذاشته و گمان بد در او نبايد کرد که از جانب خدا نباشد يا جامع سعادت دنيا و آخرت بشر نباشد يا کلمهاي بر خلاف يا خطا و اشتباهي در او شده يا عيب و نقصي در او مشاهده شود حاشا و کلا و لذا شخص متهم را مريب گويند، و در خبر است
«لا يقبل شهادة المريب»
و تهمت را ريبة گويند.
مِن رَبِّ العالَمِينَ و دليل بر اينکه اعجاز قرآن است که از قدرت بشر خارج است و وجوه معجزه، بودن قرآن در مقدمه اينکه تفسير (صفحه 40 الي 58) بيان شده رجوع فرمائيد.