تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَذُوقُوا بِما نَسِيتُمْ لِقاءَ يَوْمِکُمْ هذا إِنَّا نَسِيناکُمْ وَ ذُوقُوا عَذابَ الْخُلْدِ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ «14»
پس به خاطر آن که ملاقات چنين روزى را فراموش کرديد (عذاب را) بچشيد، ما (نيز) شمارا به دست فراموشى سپرديم، و عذاب دائمى را بچشيد، به خاطر آنچه انجام مىداديد.