قرآن در مورد ميزان پاداشهاى الهى چند تعبير دارد. يک جا «ضِعْفٌ» «1» به معناى دو برابر، يک جا «أَضْعافاً» «2»* به معناى چند برابر يک جا «عَشْرُ أَمْثالِها» «3» به معناى ده برابر و در جاى ديگر تشبيه به دانهاى که هفت خوشه برآورد و در هر خوشه صد دانه باشد، يعنى هفتصد برابر؛ «4» ولى اين آيه فراتر از عدد و رقم را بازگو مىکند و مىفرمايد: هيچ کس از پاداش اين گروه از مؤمنان، که اهل نماز شب و انفاق هستند، آگاه نيست.
امام صادق عليه السلام فرمود: «ثواب هر کار نيکى در قرآن بيان شده است، مگر نماز شب؛ که جز خداوند کسى پاداش آن را نمىداند. سپس اين آيه را تلاوت فرمود». «5»
«1». اعراف، 38.
«2». بقره، 245.
«3». انعام، 160.
«4». بقره، 261.
«5». تفاسير مجمعالبيان والميزان.
جلد 7 - صفحه 313